[:nl]Twee jaar geleden besloot ik de sprong te wagen en mijn vleugels uit te slaan. Ik had een superleuke baan bij Uitgeverij Zwijsen waar veel mensen een moord voor zouden doen, maar ik wilde meer. Ik wilde me verliezen in projecten waarbij ik me zo nu en dan zou afvragen of ik het wel kón. Waarbij ik tegen mijn grenzen aan zou lopen, zodat ik die kon verleggen. Ik zocht nieuwe projecten waarvoor ik mijn routine zou moeten loslaten en soms zelfs op mijn tenen zou moeten lopen. Ik zocht kortom een ravijn waar ik mijn koord overheen kon spannen, zodat ik al balancerend kon genieten van het mooie uitzicht dat voor me lag. Bovendien wilde ik me meer specialiseren op het gebied van digitale concepten.

Dus daar stond ik begin november 2014. Op eigen benen. Met de nodige dosis ervaring en een groot netwerk, maar nog niet direct de persoon om bij dat netwerk aan te kloppen of ze toevallig een klus voor me hadden. Dat zou een van mijn grote uitdagingen worden. Maar één ding wist ik zeker. Naast de opdrachten die ik wilde binnenslepen, zou ik de Master in Media Innovation gaan volgen, zodat ik me kon onderdompelen in nieuwe digitale business concepten, (transmedia) storytelling, performative interactions, mediatheorie en -recht, en vooral in technologie. Use Cases, Feasibility, UI en UX … deze termen hebben inmiddels geen geheimen meer voor me. Afgelopen april had ik na een jaar het masterdiploma in ‘the pocket’ met een 8- gemiddeld (en ja, ik baal ontzettend van dat minnetje). Mijn thesis ging over digital storytelling activism en ik bedacht een platform dat door middel van storytelling vluchtelingen zou koppelen aan mensen die willen helpen. Op deze manier kon ik digitale media inzetten voor een maatschappelijk onderwerp, iets wat past bij mijn persoonlijkheid.

Al met al ben ik trots op wat ik de afgelopen twee jaar heb bereikt. Want naast het werken aan de master, groeide het aantal opdrachten en opdrachtgevers gestaag. Ik deed de eindredactie en projectleiding voor diverse tijdschriften, boekenseries en online platforms, schreef een samenleesboek voor kleuters en een jubileumboek voor een horeca-bedrijf, maakte lesbrieven en digibordlessen, deed onderzoek en stond voor het eerst voor de klas als docent Dutch Language & Culture voor internationale studenten. Deze veelzijdigheid had ik niet kunnen bereiken als ik op mijn fijne veilige plekje bij Zwijsen was gebleven. Nu is deze prachtige uitgeverij een van mijn vaste klanten voor wie ik met ontzettend veel plezier op het koord stap. Soms heb ik wat last van hoogtevrees daar tussen die ravijnen, want je weet nooit zeker wat er in de diepte dreigt. Maar steeds weet ik zonder kleerscheuren en met een grote glimlach de overkant te bereiken. Wat mij betreft mag 2017 dus minstens zo dynamisch zijn als 2016. De eerste opdrachten in het nieuwe jaar staan gepland, maar ik hoop nog meer avonturiers te treffen. Wie stapt met me op het touw?

shutterstock_319842272-6.jpg[:en]Twee jaar geleden besloot ik de sprong te wagen en mijn vleugels uit te slaan. Ik had een superleuke baan bij Uitgeverij Zwijsen waar veel mensen een moord voor zouden doen, maar ik wilde meer. Ik wilde me verliezen in projecten waarbij ik me zo nu en dan zou afvragen of ik het wel kón. Waarbij ik tegen mijn grenzen aan zou lopen, zodat ik die kon verleggen. Ik zocht nieuwe projecten waarvoor ik mijn routine zou moeten loslaten en soms zelfs op mijn tenen zou moeten lopen. Ik zocht kortom een ravijn waar ik mijn koord overheen kon spannen, zodat ik al balancerend kon genieten van het mooie uitzicht dat voor me lag. Bovendien wilde ik me meer specialiseren op het gebied van digitale concepten.

Dus daar stond ik begin november 2014. Op eigen benen. Met de nodige dosis ervaring en een groot netwerk, maar nog niet direct de persoon om bij dat netwerk aan te kloppen of ze toevallig een klus voor me hadden. Dat zou een van mijn grote uitdagingen worden. Maar één ding wist ik zeker. Naast de opdrachten die ik wilde binnenslepen, zou ik de Master in Media Innovation gaan volgen, zodat ik me kon onderdompelen in nieuwe digitale business concepten, (transmedia) storytelling, performative interactions, mediatheorie en -recht, en vooral in technologie. Use Cases, Feasibility, UI en UX … deze termen hebben inmiddels geen geheimen meer voor me. Afgelopen april had ik na een jaar het masterdiploma in ‘the pocket’ met een 8- gemiddeld (en ja, ik baal ontzettend van dat minnetje). Mijn thesis ging over digital storytelling activism en ik bedacht een platform dat door middel van storytelling vluchtelingen zou koppelen aan mensen die willen helpen. Op deze manier kon ik digitale media inzetten voor een maatschappelijk onderwerp, iets wat past bij mijn persoonlijkheid.

Al met al ben ik trots op wat ik de afgelopen twee jaar heb bereikt. Want naast het werken aan de master, groeide het aantal opdrachten en opdrachtgevers gestaag. Ik deed de eindredactie en projectleiding voor diverse tijdschriften, boekenseries en online platforms, schreef een samenleesboek voor kleuters en een jubileumboek voor een horeca-bedrijf, maakte lesbrieven en digibordlessen, deed onderzoek en stond voor het eerst voor de klas als docent Dutch Language & Culture voor internationale studenten. Deze veelzijdigheid had ik niet kunnen bereiken als ik op mijn fijne veilige plekje bij Zwijsen was gebleven. Nu is deze prachtige uitgeverij een van mijn vaste klanten voor wie ik met ontzettend veel plezier op het koord stap. Soms heb ik wat last van hoogtevrees daar tussen die ravijnen, want je weet nooit zeker wat er in de diepte dreigt. Maar steeds weet ik zonder kleerscheuren en met een grote glimlach de overkant te bereiken. Wat mij betreft mag 2017 dus minstens zo dynamisch zijn als 2016. De eerste opdrachten in het nieuwe jaar staan gepland, maar ik hoop nog meer avonturiers te treffen. Wie stapt met me op het touw?

shutterstock_319842272-6.jpg[:]