Aangenaam: Dexter Morgan

[:nl]

dexterEen mug wordt doodgeslagen. Bloed. Een naam verschijnt in bloederige letters op het scherm. Een druppel bloed blijft als een stille getuige in de wasbak achter na het scheren. De intro van de serie Dexter intrigeert me. Zoals de hele serie me al vanaf de start intrigeert. De intro van Dexter weet in sterke beelden en dito muziek de sfeer van de serie weer te geven.
Eerst kort iets over de serie. De Amerikaanse televisieserie Dexter gaat over Dexter Morgan, die als forensisch expert bij de politie in Miami werkt. Hij onderzoekt de bloedpatronen die zijn ontstaan na een moord. Maar Dexter is meer dan een politieman. Hij is seriemoordenaar. Al is hij geen ‘gewone’ seriemoordenaar: hij vermoord alleen mensen die er om ‘vragen’, namelijk andere moordenaars die niet zijn gepakt. En maakt daarmee de wereld een stukje minder gevaarlijk

[YOUTUBE HTTPS://WWW.YOUTUBE.COM/WATCH?V=EJ8-RQO-VT4?VERSION=3&REL=1&FS=1&AUTOHIDE=2&SHOWSEARCH=0&SHOWINFO=1&IV_LOAD_POLICY=1&WMODE=TRANSPARENT]

Dexter leidt een dubbelleven, met zijn zus die ook bij de politie werkt, en die zelfs op een moment in de serie in een klopjacht op hem terecht komt. Toch ontspringt Dexter – net als zijn slachtoffers – steeds de dans. In de intro wordt dat dubbelleven op een subtiele manier in beeld gebracht. Al bij het eerste beeld krijg je zicht op het ‘moordlustige’ karakter van Dexter. Al gaat het hier maar om een mug.

Bloed speelt een grote rol in de introductie van deze favoriete seriemoordenaar. Dexters naam wordt met het rode goedje geschreven en hij ‘vangt’ zijn eigen bloed met een stukje papier, zoals hij ook de bloedspetters na een moord weet te vangen. Het fragment waarin Dexter vlees snijdt, in een pan gooit en het erna (nog bijna rauw) opeet, refereert direct aan de lijken die hij ook in stukken snijdt, voordat hij ze in zee gooit. Nee, hij is geen menseneter (al zou je bij dit stuk bijna anders vermoeden).

Koffiebonen worden vermorzeld, een grapefruit aangesneden en ook het nuttigen van een ei, krijgt door de ingezoomde blik een dubbelzinnige laag. Zeker als er ook ketchup wordt gebruikt. Bij het tanden flossen snijdt het flosdraad strak in zijn vingers. Ook zijn veters bindt hij strak om. Hierdoor ontstaat een beeld van agressie en spanning. Wat gaat hij met de draad doen? Iemand vermoorden?

Tot op dat  moment hebben we de hoofdpersoon nog niet echt gezien. Alle beelden zijn sterk uitvergroot en gaan afwisselend gepaard met spannende muziek en levensechte geluiden. Als kijker vóel je dat er meer achter de persoon zit dan wat je oog op het eerste gezicht lijkt te zien. Dat gevoel versterkt wanneer Dexter zijn t-shirt aantrekt en zichzelf eindelijk openbaart. Letterlijk, door je via de camera recht in je ogen aan te kijken.

Dan gaat hij naar buiten. Op weg naar zijn werk. Of naar een nieuw slachtoffer? Op het balkon kijkt hij nog een keer de camera in. De aflevering begint.

Bij deze intro gaat het meer om wat je niet ziet, dan om wat je wel ziet. Je ziet niet hoe Dexter zijn moorden pleegt, maar als vaste kijker weet je dat hij heel overwogen en klinisch te werk gaat. Dexter dekt een ruimte af met plastic en vermoordt zijn slachtoffers (die altijd ook dader zijn) volgens een vast ritueel. Zoals hij ook zijn ontbijt volgens een vast ritueel (lijkt) te nuttigen. Hoewel de laborant uiterlijk een saai en degelijk persoon lijkt, gebruikt hij zijn werk om informatie te verschaffen over zijn nieuwe slachtoffers. En hen uiteindelijk om te leggen. Liefst voordat de politie ze te pakken heeft.

[:en]

dexter

Een mug wordt doodgeslagen. Bloed. Een naam verschijnt in bloederige letters op het scherm. Een druppel bloed blijft als een stille getuige in de wasbak achter na het scheren. De intro van de serie Dexter intrigeert me. Zoals de hele serie me al vanaf de start intrigeert. De intro van Dexter weet in sterke beelden en dito muziek de sfeer van de serie weer te geven.

Eerst kort iets over de serie. De Amerikaanse televisieserie Dexter gaat over Dexter Morgan, die als forensisch expert bij de politie in Miami werkt. Hij onderzoekt de bloedpatronen die zijn ontstaan na een moord. Maar Dexter is meer dan een politieman. Hij is seriemoordenaar. Al is hij geen ‘gewone’ seriemoordenaar: hij vermoord alleen mensen die er om ‘vragen’, namelijk andere moordenaars die niet zijn gepakt. En maakt daarmee de wereld een stukje minder gevaarlijk.

[YOUTUBE HTTPS://WWW.YOUTUBE.COM/WATCH?V=EJ8-RQO-VT4?VERSION=3&REL=1&FS=1&AUTOHIDE=2&SHOWSEARCH=0&SHOWINFO=1&IV_LOAD_POLICY=1&WMODE=TRANSPARENT]

Dexter leidt een dubbelleven, met zijn zus die ook bij de politie werkt, en die zelfs op een moment in de serie in een klopjacht op hem terecht komt. Toch ontspringt Dexter – net als zijn slachtoffers – steeds de dans. In de intro wordt dat dubbelleven op een subtiele manier in beeld gebracht. Al bij het eerste beeld krijg je zicht op het ‘moordlustige’ karakter van Dexter. Al gaat het hier maar om een mug.

Bloed speelt een grote rol in de introductie van deze favoriete seriemoordenaar. Dexters naam wordt met het rode goedje geschreven en hij ‘vangt’ zijn eigen bloed met een stukje papier, zoals hij ook de bloedspetters na een moord weet te vangen. Het fragment waarin Dexter vlees snijdt, in een pan gooit en het erna (nog bijna rauw) opeet, refereert direct aan de lijken die hij ook in stukken snijdt, voordat hij ze in zee gooit. Nee, hij is geen menseneter (al zou je bij dit stuk bijna anders vermoeden).

Koffiebonen worden vermorzeld, een grapefruit aangesneden en ook het nuttigen van een ei, krijgt door de ingezoomde blik een dubbelzinnige laag. Zeker als er ook ketchup wordt gebruikt. Bij het tanden flossen snijdt het flosdraad strak in zijn vingers. Ook zijn veters bindt hij strak om. Hierdoor ontstaat een beeld van agressie en spanning. Wat gaat hij met de draad doen? Iemand vermoorden?

Tot op dat  moment hebben we de hoofdpersoon nog niet echt gezien. Alle beelden zijn sterk uitvergroot en gaan afwisselend gepaard met spannende muziek en levensechte geluiden. Als kijker vóel je dat er meer achter de persoon zit dan wat je oog op het eerste gezicht lijkt te zien. Dat gevoel versterkt wanneer Dexter zijn t-shirt aantrekt en zichzelf eindelijk openbaart. Letterlijk, door je via de camera recht in je ogen aan te kijken.

Dan gaat hij naar buiten. Op weg naar zijn werk. Of naar een nieuw slachtoffer? Op het balkon kijkt hij nog een keer de camera in. De aflevering begint.

Bij deze intro gaat het meer om wat je niet ziet, dan om wat je wel ziet. Je ziet niet hoe Dexter zijn moorden pleegt, maar als vaste kijker weet je dat hij heel overwogen en klinisch te werk gaat. Dexter dekt een ruimte af met plastic en vermoordt zijn slachtoffers (die altijd ook dader zijn) volgens een vast ritueel. Zoals hij ook zijn ontbijt volgens een vast ritueel (lijkt) te nuttigen. Hoewel de laborant uiterlijk een saai en degelijk persoon lijkt, gebruikt hij zijn werk om informatie te verschaffen over zijn nieuwe slachtoffers. En hen uiteindelijk om te leggen. Liefst voordat de politie ze te pakken heeft.

 [:]

Zeg het maar!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.